सुंदर मुली………..

मी कसे शब्द
थोपवू माझे?
हिंडती सूर
आसपास किती!
(सुरेश भट)

आपण असतो आपली धून, गात रहा
आपण असतो आपला पाऊस, न्हात रहा
(मंगेश पाडगावकर)

कवितेऐवजी
रद्दी विकली असती
तर बरे झाले असते
निदान देणेकर्‍यांचे
तगादे तरी
चुकवता आले असते...
(नारायण सुर्वे)

सुंदर मुली असतात गुलाबासारख्या
त्यांचे बाप आणि बंधू असतात काटे
काटे बोचणार हे माहिती असलं
तरी गुलाब हवा-हवासा वाटे

काळामुळे मी लहानाचा मोठा होतोय
आकाशात उडायचा प्रयत्न करतोय
तू जवळ असलीस की वाटतं उडतोय
नाहीतर वाटतं, मी उगीच धड-पडतोय

जिवनाची भातुकली, मी
चार खोलीत सावरणारा
फार बोलावंसं वाटलं तरी, मी
चार ओळीत आवरणारा

तू मला कधीच नाही आठवत
कारण आठवायला आधी विसरावं लागेल
तुझ्या आठवणी परत यायला
आधी त्यांना माझ्यापासून दूर जावं लागेल

तोंडात आणि डोळ्यात मला
फारच विरोधाभास जाणवतो
तोंड कर्तव्य म्हणून बडबडतं
शांत डोळ्यात शब्दांचा निवास जाणवतो

कुणीतरी लागतं आपल्याला
फटके मारून सुधारणारं
मग परत तोच हात
मायेने डोक्यावरून फिरवणारं

सध्या 0 सदस्य आणि 1 guest आलेले आहेत.